Starodruki w zbiorach biblioteki Archiwum Państwowego w Łodzi
Wynalazek Gutenberga został rozpowszechniony w całej Europie. Zaczęto zakładać drukarnie, zwłaszcza w miastach będących ośrodkami uniwersyteckimi czy siedzibami duchownych.
Spośród starych druków wyodrębnia się inkunabuły - czyli pierwsze druki powstałe do roku 1500 (w niektórych krajach granica ta przesuwa się do 1530 roku). Szczególną wartość posiadają stare druki zaopatrzone w dedykację, marginalia, odręczne notatki - przez co posiadają własną historię - stanowią one unikaty i noszą miano cymeliów.
Cechą charakteryzującą starodruki jest ręczne wytwarzanie ich podstawowych składników: papieru, ilustracji i oprawy.
W skład księgozbioru Biblioteki Archiwum Państwowego w Łodzi wchodzą: druki zwarte ogólne, zbiór dotyczący Łodzi i regionu "Łodziana", zbiór Tadeusza Regera, zbiór czasopism regionalnych i ogólnych oraz zbiór starodruków.
Trudno jest ustalić drogę jaką starodruki przebyły i w jaki sposób się znalazły w zbiorach bibliotecznych ponieważ w dostępnych pomocach ewidencyjnych brak jest na ten temat wzmianek. Znaczną część starodruków stanowią dary od osób prywatnych, stowarzyszeń czy organizacji. Natomiast inna część starych druków trafiła do Archiwum wraz z dokumentacją archiwalną. Źródłem informacji w większości przypadków są noty proweniencyjne (pieczątki, podpisy), które znajdują się na kartach starodruków i pozwalają tym samym ustalić poprzedniego właściciela czy właścicieli.
Autor: Anna Miller